De moord-en-brand-buurt (RadioDoc)

De yuppen komen eraan. De Amsterdamse Spaarndammerbuurt wordt ermee overspoeld. Blanke, hoogopgeleide begindertigers begeven zich naar de van oudsher sociale woningbuurt en mengen zich tussen de oorspronkelijke bewoners. Zo ook radiojournaliste Maartje Duin. Ze merkt dat er niet onverdeeld enthousiast gereageerd wordt op deze beweging en gaat op onderzoek uit.

Bij een buurtvergadering, een zogeheten inspraakavond, is het een gekakel van jewelste. Iedereen praat door elkaar. Nieuwe bewoners met een enigszins bekakt accent versus ras-Amsterdammers. De yuppen voelen zich niet welkom en de Spaarndammers voelen zich verjaagd. Er zijn minder sociale huurwoningen en de mensen met geld kapen de rest weg. Zo wordt de stad steeds ontoegankelijker voor mensen die minder verdienen.

Na deze avond gaat Maartje op bezoek bij verschillende bewoners om naar hun verhalen te luisteren. Zo vertelt Angelique dat de buurt vroeger de ‘moord-en-brand-buurt’ werd genoemd. Het klinkt negatief, maar het was juist iets moois. Destijds was er grote armoede, er werd regelmatig iemand zijn huis uitgezet als hij de huur niet meer kon opbrengen. De buurt vormde een haag om de woning en zorgde er op die manier samen voor dat de opkopers er niet bij konden.

Nu de buurt meer gemêleerd is, mist de sociale cohesie. Trappraters, buren die een praatje maken als ze elkaar tegenkomen, hebben plaatsgemaakt voor individualistische, drukke mensen die niet weten wie er naast, boven of onder hen woont.

Tijd om daar verandering in te brengen, dacht Maartje. Ze organiseert een avond in ’t Schip om elkaar te leren kennen. Zoveel buren, zoveel meningen en zij brengt ze samen. De avond eindigt met het zingen van het Spaarndammerlied en zelfs de meest kritische bewoner danst mee met de polonaise.

 

 

 

RadioDoc terugluisteren

Wat vind jij?

Je e-mailadres wordt niet getoond